دوش رفتم به در میکده خواب آلوده --- خرقه تردامن و سجاده شراب آلوده
آمد افسوس کنان مغبچه باده فروش --- گفت بیدار شو ای ره رو خواب آلوده
شست و شویی کن و آن گه به خرابات خرام --- تا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده
به هوای لب شیرین پسران چند کنی --- جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده
به طهارت گذران منزل پیری و مکن --- خلعت شیب چو تشریف شباب آلوده
پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به درآی --- که صفایی ندهد آب تراب آلوده
گفتم ای جان جهان دفتر گل عیبی نیست --- که شود فصل بهار از می ناب آلوده
آشنایان ره عشق در این بحر عمیق --- غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده
گفت حافظ لغز و نکته به یاران مفروش --- آه از این لطف به انواع عتاب آلوده
