چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست --- سخن شناس نه‌ای جان من خطا این جاست
سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید --- تبارک الله از این فتنه‌ها که در سر ماست
در اندرون من خسته دل ندانم کیست --- که من خموشم و او در فغان و در غوغاست
دلم ز پرده برون شد کجایی ای مطرب --- بنال هان که از این پرده کار ما به نواست
مرا به کار جهان هرگز التفات نبود --- رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست
نخفته‌ام ز خیالی که می‌پزد دل من --- خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست
چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم --- گرم به باده بشویید حق به دست شماست
از آن به دیر مغانم عزیز می‌دارند --- که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست
چه ساز بود که در پرده می‌زد آن مطرب --- که رفت عمر و هنوزم دماغ پر ز هواست
ندای عشق تو دیشب در اندرون دادند --- فضای سینه حافظ هنوز پر ز صداست
